Posts tonen met het label Compassion. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Compassion. Alle posts tonen

woensdag 23 maart 2016

Glanzend licht van binnenuit

‘’Hun ogen glanzen weer, de hoofden rechtop en de schouders naar achter!’’

 
Fokelien Haije-Ploeg is op reis geweest met Compassion naar Ethiopië. Daar ontmoette ze haar sponsorkinderen. ‘’Na jaren van schrijven zien we elkaar en brengen we de dag met elkaar door!’’

‘’Ik heb heel lang naar deze dag uitgekeken. Sinds tien jaar schrijf ik met mijn sponsorkind Sentayehu, een meisje van zestien en sinds vijf jaar met Negalegn, een jongen die tien jaar oud is. Vandaag kan ik ze eindelijk diep in hun prachtige bruine ogen kijken en hun hand vasthouden. Twee totaal verschillende werelden komen bij elkaar. Negalegn houdt erg van voetbal. Sentayehu is een mooie meid die graag dokter wil worden. Als ik haar een knuffel geef moet ze huilen. Even later hoor ik dat haar vader twee weken geleden is overleden.

Ik gun deze kinderen zo erg een onbezorgde dag! Onvergetelijk is het in ieder geval nu al. Na jaren van schrijven zien we elkaar en kunnen we met elkaar praten! We brengen de dag door in een klein pretparkje met een reuzenrad, botsauto’s en een draaimolen, waar we samen in gaan. Er komt een prachtige lach op de gezichten van de kinderen. Na de lunch geef ik cadeautjes aan ze. Rugtassen met hun naam erop en allerlei spulletjes. Ook geef ik ze een tas voor hun familie met spullen die ze goed kunnen gebruiken. Sentayehu is met haar moeder gekomen. Ik druk haar op het hart om naar school te blijven gaan en haar droom om dokter te worden uit te laten komen. Negalegn, die met zijn vader is gekomen, geef ik een petje en een voetbal. Zijn vader haalt brieven van mij tevoorschijn die ze bewaard hebben. Ik vind het heel bijzonder om te zien dat ze de brieven en foto’s nog hebben. Voor mij is het een teken dat ons contact heel speciaal voor ze is. En dat is ook zo, de brieven geven een boodschap aan ze af: iemand ver weg vindt mij waardevol!

De kracht van woorden is zo sterk. Positieve woorden bouwen een positief zelfbeeld! Armoede brengt de boodschap dat iemand niet waardevol is, niet de moeite waard om aandacht aan te geven. Nu ik de huisjes heb gezien, de moedeloosheid en uitzichtloosheid van de mensen, dringt dit pas echt goed tot mij door. Een kind sponsoren werkt echt! Ik zie hoeveel verschil het maakt als een kind en gezin geholpen worden. Dan glanzen de ogen weer en gaan de hoofden rechtop en de schouders naar achter. Een blijvende verandering wordt zichtbaar wanneer ze zich geliefd en geaccepteerd voelen door Jezus. Dan zie je een vrede en rust in de ogen, een glanzend licht van binnenuit.

Sentayehu en haar moeder vragen of ik voor ze wil bidden. Met tranen in mijn ogen breng ik ze bij onze gezamenlijke hemelse Vader. Daar is onze troost en houvast. God heeft een mooie toekomst vol hoop voor hen! Bij het afscheid staan we met de groep in een cirkel en bidden we voor elkaar. Wat een ontroerend eind van een bewogen dag.’’

Fokelien Haije-Ploeg

dinsdag 12 januari 2016

Het is zover! Op reis naar Ethiopië

Het is eindelijk zover! Na een paar jaar overwegen of ik zo'n bijzondere en kostbare reis zal gaan maken en het bijbehorende sparen, is het dan bijna zover! Samen met nog 20 anderen ga ik naar Ethiopië! Compassion heeft alles geregeld. We gaan een aantal projecten bezoeken, waar kinderen uit de dorpen in de omgeving heengaan, we bezoeken mensen thuis en zien hoe hun dagelijks leven is. Zo zien en horen we welk verschil sponsoring van een kind maakt in de levens van deze gezinnen. Ook is het hard werken: een klaslokaal van een school waar veel sponsorkinderen naartoe gaan moet nodig opgeknapt worden. Dank voor alle bijdrages daarvoor die ik mocht ontvangen in de vorm van verjaardagscadeaus, koop van mijn kaarten en giften!
Het bijzondere en spannende voor mijzelf is dat ik voor het eerst sinds ik manlief ken en we kinderen hebben, zover en zolang alleen wegga. Naar een Afrikaans land, een andere cultuur, naar een ontwikkelingsland waar ik dus veel armoede en onrecht zal tegenkomen. Dat ik onze twee 'pleeg'kinderen zal ontmoeten, waar ik al 10 en 5 jaar brieven naar schrijf en voor ze bidt, en door een financiële gift hen toegang geef tot scholing. Wat zal dat een impact hebben, op mij en op hen!
Op de reispagina van Compassion zal regelmatig te lezen zijn wat we meemaken, vergezeld van foto's. Meelezen? www.compassionreizen.nl



woensdag 29 juli 2015

Op reis naar Ethiopië!

Spreuken 31:8-9
Spreek voor hen die weerloos zijn, bescherm het recht van de vertrapten. Spreek, oordeel rechtvaardig, geef de armen en behoeftigen hun recht.


In januari staat er een reis gepland naar Ethiopië, het land van onze twee sponsorkinderen! Het is al een paar jaren mijn wens om daarheen te gaan en hen beiden persoonlijk te ontmoeten. Ik kijk er enorm naar uit om Sentayehu en Negalegn in de ogen te kijken, ze een knuffel te geven en met hen samen te bidden! Daarvoor heb ik de afgelopen twee jaar ook geld gespaard om die reis mogelijk te maken. Ik ben bijna bij mijn eindbedrag! Mocht je me een vervroegd verjaardagscadeau willen geven, dan graag in de vorm van een gift! Je weet me te vinden.


Ik maak de reis niet alleen. Ik sluit me aan bij een groep die met Compassion op reis gaat. Compassion verzorgt de hele reis. Naast dat we heel veel mooie ontmoetingen zullen hebben met kinderen, ouders en projectmedewerkers in Ethiopië zullen we ook de handen uit de mouwen steken. Op een project gaan we helpen met het afwerken van de muren, de vloeren, deuren en ramen van klaslokalen en het verven van de muren. Als groep willen we samen ons best gaan doen om € 2000 bij elkaar te brengen om zo de renovatie van deze klaslokalen te kunnen financieren. 
Wil je daarbij helpen? Klik dan op onderstaande link en doneren gaat dan makkelijk. 
Dank je wel!







zondag 1 februari 2015

Typisch Hollands?

Het thema van de brieven die ik in januari/februari stuur naar onze sponsorkinderen in Ethiopië en Kenia is: Nederland. Of is het Holland? En wat zijn dan typische Nederlandse dingen? Het internet en Wikipedia zijn geduldig... En hoe vertel je dat op zo'n manier dat een kind ergens in Ethiopië/Kenia het kan snappen? Deze uitdaging ben ik aangegaan. Wat feiten en figuren van ons kleine kikkerlandje, met plaatjes van een fiets, molens, een zwart/witte koe, een stans van de kaart van Nederland, onze Rood-Wit-Blauwe vlag. Op internet vond ik een prachtige kaart van onze koninklijke familie en een leuke shaped kaart van een tulp om mee te sturen.



Maar als eerste reageerde ik op de brief van onze 'pleegzoon'. Vorig jaar mocht ik uitdelen van mijn meevaller en stuurde ik een bedrag naar beide families. In december kreeg ik een leuke brief terug, waarin ze schreven wat ze met dat geld gedaan hebben. Samen met een foto. Een prachtig bewijs dat mijn brief en geld is aangekomen en ik ben zo blij! Een stukje bevestiging en bemoediging dat er contact is tussen hen en ons. :-)


Aan mijn schrijfkind in Kenia stuurde ik ook de spelregels van Scrabble. In mijn vorige brief schreef ik dat we met elkaar het spelletje Scrabble hadden gespeeld, en hij reageerde daarop in zijn brief dat hij daar meer over wilde weten. Dus ik zocht op internet de Engelse spelregels op, en ook een complete set van de blokjes die erbij horen. (Hij kan goed Engels!) Deze mag hij zelf gaan uitknippen :-) Nu ben ik natuurlijk erg benieuwd of hij het spel gaat spelen met zijn vrienden of familie.





woensdag 27 februari 2013

Ben ik een struisvogel?

Een 'gave' die ik van mijn moeder erfde, is: onder het strijken nadenken over vanalles wat me bezig houdt. De ideetjes en gedachten komen als vanzelf naar boven. En dan moet ik delen. Mijn moeder gaat dan bellen, ik ga bloggen. Maar niet te lang, anders komt de strijk niet verder natuurlijk. :-)

Ben ik iemand die de ogen sluit voor de ellende in de wereld?
Ja. Ik weiger om de tv aan te zetten elke avond om het nieuws te zien. Al die beelden van een wereld vol ellende, ik kan het niet aanzien. Ik wil dan direct helpen, oplossen, het leed verzachten. En dat kan ik niet.

Nee. Ik help op mijn plek en met mijn mogelijkheden waar ik kan. En die mogelijkheden zijn best veel! Ik ga ze niet allemaal benoemen, wat ik voor een ander (dichtbij of verder weg) doe. En mijn linkerhand (lees: jullie) hoeft niet te weten wat mijn rechterhand (lees: ik) doet. Om het maar even bijbelgetrouw te zeggen.

Een prachtig citaat kwam ik laatst tegen, een aanklacht, maar eigenlijk meer een oproep naar ons westerlingen:

Een jongen in een sloppenwijk werd uitgelachen door zijn vrienden: "Jij gelooft in God, maar je bent nog steeds arm. Hij is je vergeten!" 
De jongen antwoordde: "Hij is mij niet vergeten. De mensen aan wie Hij alles gegeven heeft, zijn vergeten het te delen..."

Eén ding wat mijn 'droom' is, is om een keer in de nabije toekomst naar Ethiopië te reizen om onze twee sponsorkinderen te ontmoeten, en om met eigen ogen te zien wat er gedaan wordt door de lokale kerken aan ontwikkelingshulp. Ik heb al veel verhalen gelezen en gehoord uit eerste hand wat de impact is van hulp door sponsoring.
Bij Compassion is de mogelijkheid om op een georganiseerde reis in een ontwikkelingsland te zien wat er gedaan wordt door de lokale kerken aan hulp en onderwijs. Echt de handen uit de mouwen daar! Dat helpt echt! Met hulp uit de westerse landen: gebed, brief, donatie.

En ik deel nog een verslag van iemand die op reis in Oeganda is en diverse projecten van Compassion bezoekt:

"Naast al dit moois zie je ook hartverscheurende situatie. Wij in de bus en we rijden gewoon langs straatkinderen die liggen te slapen in het park en onder afdakjes. We zien jongeren met ‘lege’ ogen naar ons kijken. Langs de bus lopen kinderen en moeders op zoek naar eten. Kinderen van 5 jaar oud die hun jongere broertje of zusje dragen, terwijl ze zonder schoenen en vieze kleren achter hun moeder aanlopen die er zo moedeloos en uitgeput uitziet.

Mijn hart huilt bij het zien van deze moeders, deze kinderen, deze onmenselijke omstandigheden. Dat prachtige jongetje, dat daar op straat ligt als vuil, verstoten en alleen. HOE KAN DIT?

Ik word heen en weer geslingerd in mijn emoties. Ik geniet volop van dit prachtige land en deze cultuur en van de gave groep sponsors die mee is. En dit genieten wordt continu afgewisseld met emoties van verdriet, machteloosheid, woede, schaamte.

Ik weet dat ieder straatkind wat daar ligt Gods kind is, een parel in Zijn hand. Ik weet dat iedere moeder die alleen maar aan het overleven is met haar kinderen door Hem gezien wordt. Ik weet ook dat God ons de opdracht geeft om voor deze armen, deze wezen en deze weduwen te zorgen. Dat wie hen te eten geeft en wie hen kleedt, dat voor Hem doet.

Laten we als kinderen van God opstaan voor onze broers en zussen die in deze hopeloze omstandigheden leven. Laten we iedereen oproepen om een kind te gaan sponsoren!!

Jij kunt het verschil maken in het leven van dit kind. Jij kunt dit kind uit de extreme armoede trekken en het kind weer kind laten zijn. Jij kunt een zegen zijn voor dit kind, zodat hij of zij weer tot zegen kan zijn in dit land. Laten we niet toekijken zonder onze verantwoordelijkheid te nemen. 
God zorgt voor deze kinderen en Hij zorgt ook voor jou. Houd niet vast aan je eigen zekerheden en comfort, laat het los, laat God echt voor je zorgen!"

'Red een kind' of 'Compassion' of 'WorldVision' bieden de mogelijkheden om echt iets te doen aan armoede.
Jij op jouw plekje, voor een kind in een ontwikkelingsland.

Je bent geroepen, hoor je het?


vrijdag 9 maart 2012

Een kind bevrijden van armoede, stap voor stap

In dit filmpje kun je zien op welke manier armoede bestreden wordt, stap voor stap, kind voor kind!
Help je mee?

http://vimeo.com/compassionnl/stapvoorstap

dinsdag 7 februari 2012

Het borrelt!

Gisteravond een inspirerende avond met Compassion gehad. 
We zagen aan het begin van de avond de film '58'. Gebaseerd op de tekst uit Jesaja 58 (zie vorige blog). Indringende, hartverscheurende beelden van kinderen en hun families in de ban van armoede. Mannen die door levenslange schulden gedwongen worden ook hun vrouwen en kinderen mee te laten werken. In steengroeves om marmer te hakken, op vuilnisbelten om bedorven groente te zoeken, op het land.
Daarna brainstormen met zo'n 60 vrijwilligers hoe we deze uitdaging aangaan: 


Hoe kunnen we vóór 30 juni 2012 vijfhonderd (500) kinderen bevrijden van armoede?

Diverse ideeën en vormen passeerden in de sessies. De energie en het enthousiasme spatten ervan af! Het borrelt van ideeën! Hoe krijg je tieners zover gemotiveerd dat zij hun steentje willen bijdragen? Hoe benader je anderen met de vraag of zij verschil willen maken in het leven van een kind dat in armoede leeft?
Hoe maak je iemand hier in het welvarende westen duidelijk dat er wel degelijk iets gedaan kan worden aan armoede ver weg? Dat het steunen van een kind echt invloed heeft! 

Wij hier in het rijke westen, het is tijd dat we ons denken veranderen en gaan uitdelen van onze welvaart. In de praktijk hoeven we er niet eens heel veel voor krom te liggen om één kind te steunen: per maand 29 euro! Daarvan krijgt een kind onderwijs, voedsel en lessen in hygiëne. 
Vragen die borrelen: wat kan ik doen? Hoe overwin ik mijn schroom om mijn passie over te brengen? En de antwoorden gaan komen! 





donderdag 25 augustus 2011

Happy birthday Negalegn!

Vandaag is onze 'pleegzoon' Negalegn uit Ethiopië jarig. Zeven jaar geworden, net een jaartje ouder als onze Menno. In de brief die we vorige week kregen (geschreven op 1 juli) stond dat hij het goed maakte. Daar waren we blij om, want het is echt spannend in het oosten van Afrika. Geen voedsel, of geen geld voor voedsel, dat is iets wat ik me moeilijk kan indenken. Elke dag hebben wij hier meer dan genoeg, en daar is veel te weinig. Het enige wat ik er hier aan kan doen is beseffen hoe goed wij het hier hebben, en daarvan uitdelen, er aandacht voor vragen zodat er meer mensen er bewust van worden en ook helpen.
Iets doen. In dat kader heb ik vorige mijn voorraad kaarten (zo'n vijftig stuks) weggebracht naar een leuke bloemenwinkel. Daar staan ze nu te koop op de toonbank. En natuurlijk ben ik erg benieuwd of ze verkocht worden en zo ja hoe snel. Want het geld gaat naar de hulpactie voor Afrika van Compassion.

donderdag 21 juli 2011

Voor de afwisseling: kaarten!

Aangezien er mensen zijn die denken te denken dat ik de heule lange vakantiedag vrolijk aan het oogsten ben: oke, ik geef eerlijk toe dat ik vaker bij mijn landje langsga dan ehm, iets anders doe. Want een clivia heeft tijd nodig om te groeien, dus in de tussentijd kan ik best iets anders om handen hebben. Dus ik doe wel degelijk iets anders hoor! In boek 10 Grijze Jager ben ik halverwege. En dit is een deel van het resulaat van een avondje kaartjes maken. Een kleine voorraad voor de zomermarkt van onze straat, daar zet ik mijn kaartencarroussel neer en de opbrengst is natuurlijk voor Compassion! Zeker nu de campagne Hoop voor Afrika loopt hoop ik veel te verkopen!








zondag 20 februari 2011

Heimwee op afstand

Kan dat? Kun je heimwee hebben naar iets waar je nog nooit geweest bent, of naar iemand die je nog nooit ontmoet hebt? Ik vind van wel. Ik voel van wel. Op dit moment zijn er Nederlanders met Compassion op reis in Ethiopië. Het land van onze beide sponsorkinderen. De foto's die ze op de blog zetten, spreken boekdelen. Wat een mooie foto's en verhalen! Ik troost me met de gedachte dat ik voor allebei een pakketje heb meegegeven, die ze binnenkort wel zullen ontvangen. In gedachten zie ik dan hun blije gezichten, door de inhoud en door de wetenschap dat er ergens ver weg iemand aan hen gedacht heeft. En daar word ik dan weer blij van.

zaterdag 25 december 2010

Een toekomst voor een kind

"Behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden".
Dat is een prachtige zin van Jezus uit de Bijbel die koningin Beatrix dit jaar opnam in haar Kersttoespraak. Lucas 6:31. Een mooie kerstboodschap. Ja, dat was het: een oproep om respectvol, moedig en actief te zijn. Naar de mensen om je heen, dichtbij huis, maar ook ver weg! Er zijn mensen die het veel minder goed hebben dan wij. Klopt het dat deze vraag bij jou gesteld is de afgelopen week: "Wat eten we met Kerst?" Die vraag staat in schril contrast met een vraag die een vrouw in bijvoorbeeld Ethiopië elke dag stelt: "Hebben we eten vandaag?"


Die vraag kun jij beantwoorden!!!
Geef een kind een kans op een leven zonder armoede!


Kindsponsorprogramma's
De organisaties Red een kind en Compassion werken door middel van een sponsorprogramma. Door een kind te ondersteunen, kun je hem of haar een kans bieden op een leven zonder armoede. Het zijn programma's voor basisonderwijs, vaktrainingen voor jongeren, zorg voor gezinnen met HIV/Aids en noodhulp. Naast een maandelijkse bijdrage kunnen sponsors bij het kind betrokken zijn door te bidden, te schrijven en te geven. Dit programma is er voor kinderen van 4 tot maximaal 22 jaar (verschilt per land). Sponsorkinderen krijgen in hun project o.a. een opleiding, goede (aanvullende) voeding, medische zorg en geestelijke vorming.

Nieuw: Child Survival Program (CSP)
Compassion heeft een programma in gang gezet om (aanstaande) moeders en hun baby's en kinderen tot vijf jaar oud te helpen. In dit programma krijgen ouders/verzorgers voorlichting over groei, borstvoeding, inentingen, gezonde voeding en geboortebeperking. De hulpverlening begint al voor de geboorte en in de eerste levensjaren waarin de kinderen het meest vatbaar zijn voor ziektes en ondervoeding. De eerste vijf jaar zijn van cruciaal belang voor de algehele ontwikkeling van de kinderen. Daarnaast geeft Compassion hulp en grijpen ze indien nodig in op het gebied van gezondheid, voeding en motorische, cognitieve, sociale en geestelijke ontwikkeling van de kinderen.

Meer informatie over het werk om kinderen te bevrijden van armoede vind je hier of hier.

Kom in beweging!
Wat kun je doen aan zoiets groots als armoede? Heel veel! Begin. Doe iets! Buiten het feit dat je een kind kunt 'adopteren' kun je ook op een andere manier bijdragen. Mijn eigen bijdrage als Advocate van Compassion is onder andere dit werk bekend maken zodat meer mensen zich gaan inzetten om een kind een kans te geven te ontsnappen aan de negatieve spiraal van armoede. Mijn hobby is kaarten maken. De kaarten die ik maak, verkoop ik. En de opbrengst is bestemd voor de families van onze beide sponsorkinderen, of gaat naar het CSP programma van Compassion. Binnenkort volgt er een blog waarop ik enkele voorbeelden van kaarten zal laten zien. Zie ook het vorige blog hierover: http://haije.web-log.nl/haije/2010/08/carrouselletje.html

Dus. Vraag om informatie! Vul een sponsorformulier in! Geef een kind hoop op een toekomst! Koop een kaart!

dinsdag 9 november 2010

Schrijverij

Renske heeft vanavond een begin gemaakt voor een nieuwe brief naar onze pleegdochter in Ethiopië. En ik maakte na een tip van Zeeuwse Mama een eigen variatie op een jaarkalender 2011 voor haar. Ook weer in het engels, want ik heb geen flauw idee welke taal of variant daarvan ze daar praten. De taal van de brieven die ik krijg, daar kan ik echt geen chocola van maken! De brieven zijn samen met de kalenders en een kerstkaart op de post gegaan. Hopelijk komen ze nog voor Kerst aan!
De tekst die op de kalender staat hangt bij ons op het prikbord:
Your talent is a gift from God. What you do with it is your gift to God. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...