Wauw zeg... vind ik zomaar dit boek in mijn minibieb! Aritha ken ik via haar blogspot. Ik ben benieuwd naar haar boek! Deze komt op de stapel Te lezen...
Aritha heeft inmiddels al meer geschreven zie ik op haar schrijfblog.
Dat ik al zo lang niet meer aan 'bloghoppen' gedaan heb, blijkt nu wel. Toch wel weer een minpuntje aan het besluit om minder pc-tijd te hebben vind ik.... https://www.facebook.com/LynnsMinibieb/
De kip staat in de oven. Tijd voor een nieuwe blog!
Vandaag besloot ik om de beeldschermen uit te laten. Geen smartphone, geen computer, geen tv. Ook voor de kinderen niet. Een beeldschermloze middag. Heerlijk! Ik beken: met voorbedachten rade. In plaats daarvan lezen, spelen, je fantasie laten gaan, ideetjes bedenken voor de komende winter, vliegtuigjes vouwen, wat dan ook. Het stormt buiten al flink, en binnen eerst ook wel even nadat ik mijn plan vertelde, maar kort daarna was het gezellig en heerlijk toeven in ons warme, droge huis. Op de bank onder een quilt met het nieuwe tijdschrift van Sestra: Thuis. Wat is het dan leuk om ook van Anne Westerduin te lezen dat een mens best zonder tv-programma's kan (en wil!), en dat je daar echt niet minder van wordt! :-) Fijn zo'n gelijkgestemde!
De vierkantjes met tips en ideetjes om in herfst en winter te doen brengen mijn idee voor een creatieve grabbelton weer tot leven: ik ga een conservenblik leuk oppimpen en daar doen we dan leuke ideeën in die uitvoerbaar zijn voor ons gezin. Wordt vervolgd, en als het te lang duurt voordat er hier een foto van staat, trek me dan maar aan m'n jasje!
De dag begon met een mooie kerkdienst, voer en denkstof voor de komende week! Alleen deze zin is al genoeg voor mij: de liefde is geduldig. Daar ga ik maar mee aan het werk... De uitleg van twee vrouwen over hun gang naar een genezingsdienst van Jan Zijlstra geeft ook stof tot nadenken, maar vooral ook bevestiging en moed: ondanks het dal waarin je zit, toch willen blijven vasthouden aan Gods' belofte dat Hij er is en bij je is. Ook en zelfs in een tranendal. Toch willen blijven vertrouwen op Hem, en verder kijken dan de horizon, want daarna komt er zoiets moois: een leven zonder pijn en verdriet en dood! En dat voor altijd!
Twila Paris zingt het prachtig in het lied: Do I trust You Lord? Ze stelt vragen waarop het antwoord eigenlijk alleen ja kan zijn. Vandaag de dag zouden we zeggen: ja duh! Natuurlijk! Letterlijk, en dat is een rare tegenstelling, want van nature wil een mens de regie (en z'n leven) niet uit handen geven. Wat is het dan gaaf als je dan toch dit lied kunt horen en/of zingen!
De finale van De Leukste Straat van NL is gewonnen door een straat in Groningen. Mooi promotiefilmpje, dus terecht gewonnen. Wij hebben zelf een feestje gebouwd, en blijven doorgaan met fijne, leuke buren zijn voor elkaar. It's International Book Week. The rules: grab the closest book to you, turn to page 54, post the 5th sentence as your status. Don't mention the title. Copy the rules as part of your status. Dus: "Doe je best waar je bent en met wat je hebt."
Vandaag sloeg ik met een zucht de dikke pil Deadline van Randy Alcorn dicht. Wat een boek! Spannend, schrijnend, verhelderend, prikkelend en uitnodigend tegelijk! Dit boek stond al langer op mijn lijstje van te lezen boeken.
Nog zo'n indringend boek van Randy Alcorn: Thuiskomst.
Dit boek geeft heel goed en op indringende wijze weer wat het geloof in God voor iemand betekent, en welke consequenties er ook aan verbonden zijn in landen waar geen godsdienstvrijheid is. Een spannend en diepgaand boek!
Ik denk nog vaak terug aan fragmenten die zijn beschreven in beide boeken. Deze boeken helpen je om je visie op dood en leven aan te scherpen. Het leven nu is een "eerste bedrijf", een soort generale repetitie voor het Echte Leven straks, na de dood. Het is niet afgelopen bij je dood, en het maakt wel degelijk uit hoe je hier op aarde leeft.
Vanavond ´moest´ ik verplicht met mijn benen op de bank. Waarom, dat volgt wellicht in een volgend logje. Maar vanavond had ik een goed excuus om met een boek op de bank te hangen en te lezen. John Flanagan heeft me gegrepen en de Grijze Jager op ons afgestuurd. Eerst had hij mijn zus en kids al te pakken, en zoals dat gaat in een familie, aanraders vlogen om onze oren. Renske was hier het eerste slachtoffer. Alle letters van deel 1 tot en met 4 heeft zij al verslonden. Ik deed vanavond de kaft van deel 2 dicht. Helaas voor mij en gelukkig voor de strijk ligt deel 3 nog bij mijn zus. Hannes, wanneer kom je langs? ;-)
