zondag 12 juni 2016

Wauw zeg... vind ik zomaar dit boek in mijn minibieb! Aritha ken ik via haar blogspot. Ik ben benieuwd naar haar boek! Deze komt op de stapel Te lezen...
Aritha heeft inmiddels al meer geschreven zie ik op haar schrijfblog.
Dat ik al zo lang niet meer aan 'bloghoppen' gedaan heb, blijkt nu wel. Toch wel weer een minpuntje aan het besluit om minder pc-tijd te hebben vind ik....

https://www.facebook.com/LynnsMinibieb/

woensdag 23 maart 2016

Glanzend licht van binnenuit

‘’Hun ogen glanzen weer, de hoofden rechtop en de schouders naar achter!’’

Fokelien en Sentayehu 
Fokelien Haije-Ploeg is op reis geweest met Compassion naar Ethiopië. Daar ontmoette ze haar sponsorkinderen. ‘’Na jaren van schrijven zien we elkaar en brengen we de dag met elkaar door!’’

‘’Ik heb heel lang naar deze dag uitgekeken. Sinds tien jaar schrijf ik met mijn sponsorkind Sentayehu, een meisje van zestien en sinds vijf jaar met Negalegn, een jongen die tien jaar oud is. Vandaag kan ik ze eindelijk diep in hun prachtige bruine ogen kijken en hun hand vasthouden. Twee totaal verschillende werelden komen bij elkaar. Negalegn houdt erg van voetbal. Sentayehu is een mooie meid die graag dokter wil worden. Als ik haar een knuffel geef moet ze huilen. Even later hoor ik dat haar vader twee weken geleden is overleden.

Ik gun deze kinderen zo erg een onbezorgde dag! Onvergetelijk is het in ieder geval nu al. Na jaren van schrijven zien we elkaar en kunnen we met elkaar praten! We brengen de dag door in een klein pretparkje met een reuzenrad, botsauto’s en een draaimolen, waar we samen in gaan. Er komt een prachtige lach op de gezichten van de kinderen. Na de lunch geef ik cadeautjes aan ze. Rugtassen met hun naam erop en allerlei spulletjes. Ook geef ik ze een tas voor hun familie met spullen die ze goed kunnen gebruiken. Sentayehu is met haar moeder gekomen. Ik druk haar op het hart om naar school te blijven gaan en haar droom om dokter te worden uit te laten komen. Negalegn, die met zijn vader is gekomen, geef ik een petje en een voetbal. Zijn vader haalt brieven van mij tevoorschijn die ze bewaard hebben. Ik vind het heel bijzonder om te zien dat ze de brieven en foto’s nog hebben. Voor mij is het een teken dat ons contact heel speciaal voor ze is. En dat is ook zo, de brieven geven een boodschap aan ze af: iemand ver weg vindt mij waardevol!

De kracht van woorden is zo sterk. Positieve woorden bouwen een positief zelfbeeld! Armoede brengt de boodschap dat iemand niet waardevol is, niet de moeite waard om aandacht aan te geven. Nu ik de huisjes heb gezien, de moedeloosheid en uitzichtloosheid van de mensen, dringt dit pas echt goed tot mij door. Een kind sponsoren werkt echt! Ik zie hoeveel verschil het maakt als een kind en gezin geholpen worden. Dan glanzen de ogen weer en gaan de hoofden rechtop en de schouders naar achter. Een blijvende verandering wordt zichtbaar wanneer ze zich geliefd en geaccepteerd voelen door Jezus. Dan zie je een vrede en rust in de ogen, een glanzend licht van binnenuit.

Sentayehu en haar moeder vragen of ik voor ze wil bidden. Met tranen in mijn ogen breng ik ze bij onze gezamenlijke hemelse Vader. Daar is onze troost en houvast. God heeft een mooie toekomst vol hoop voor hen! Bij het afscheid staan we met de groep in een cirkel en bidden we voor elkaar. Wat een ontroerend eind van een bewogen dag.’’

Fokelien Haije-Ploeg

dinsdag 12 januari 2016

Het is zover! Op reis naar Ethiopië

Het is eindelijk zover! Na een paar jaar overwegen of ik zo'n bijzondere en kostbare reis zal gaan maken en het bijbehorende sparen, is het dan bijna zover! Samen met nog 20 anderen ga ik naar Ethiopië! Compassion heeft alles geregeld. We gaan een aantal projecten bezoeken, waar kinderen uit de dorpen in de omgeving heengaan, we bezoeken mensen thuis en zien hoe hun dagelijks leven is. Zo zien en horen we welk verschil sponsoring van een kind maakt in de levens van deze gezinnen. Ook is het hard werken: een klaslokaal van een school waar veel sponsorkinderen naartoe gaan moet nodig opgeknapt worden. Dank voor alle bijdrages daarvoor die ik mocht ontvangen in de vorm van verjaardagscadeaus, koop van mijn kaarten en giften!
Het bijzondere en spannende voor mijzelf is dat ik voor het eerst sinds ik manlief ken en we kinderen hebben, zover en zolang alleen wegga. Naar een Afrikaans land, een andere cultuur, naar een ontwikkelingsland waar ik dus veel armoede en onrecht zal tegenkomen. Dat ik onze twee 'pleeg'kinderen zal ontmoeten, waar ik al 10 en 5 jaar brieven naar schrijf en voor ze bidt, en door een financiële gift hen toegang geef tot scholing. Wat zal dat een impact hebben, op mij en op hen!
Op de reispagina van Compassion zal regelmatig te lezen zijn wat we meemaken, vergezeld van foto's. Meelezen? www.compassionreizen.nl



woensdag 29 juli 2015

Op reis naar Ethiopië!

Spreuken 31:8-9
Spreek voor hen die weerloos zijn, bescherm het recht van de vertrapten. Spreek, oordeel rechtvaardig, geef de armen en behoeftigen hun recht.


In januari staat er een reis gepland naar Ethiopië, het land van onze twee sponsorkinderen! Het is al een paar jaren mijn wens om daarheen te gaan en hen beiden persoonlijk te ontmoeten. Ik kijk er enorm naar uit om Sentayehu en Negalegn in de ogen te kijken, ze een knuffel te geven en met hen samen te bidden! Daarvoor heb ik de afgelopen twee jaar ook geld gespaard om die reis mogelijk te maken. Ik ben bijna bij mijn eindbedrag! Mocht je me een vervroegd verjaardagscadeau willen geven, dan graag in de vorm van een gift! Je weet me te vinden.


Ik maak de reis niet alleen. Ik sluit me aan bij een groep die met Compassion op reis gaat. Compassion verzorgt de hele reis. Naast dat we heel veel mooie ontmoetingen zullen hebben met kinderen, ouders en projectmedewerkers in Ethiopië zullen we ook de handen uit de mouwen steken. Op een project gaan we helpen met het afwerken van de muren, de vloeren, deuren en ramen van klaslokalen en het verven van de muren. Als groep willen we samen ons best gaan doen om € 2000 bij elkaar te brengen om zo de renovatie van deze klaslokalen te kunnen financieren. 
Wil je daarbij helpen? Klik dan op onderstaande link en doneren gaat dan makkelijk. 
Dank je wel!







woensdag 4 maart 2015

Wat is mijn enige troost...?

Ongelofelijk. Onwerkelijk. Niet te bevatten. Verslagen. Verdrietig.
We kregen afgelopen tijd weer een klap te verwerken. Nog geen jaar nadat een buurvrouw uit onze straat door een ongeluk om het leven kwam, moesten we vorige week plotseling afscheid nemen van een andere buurman. Beide zo jong nog en midden in het leven. Weggerukt uit hun gezin.
Wat heb ik gebeden! Om troost en kracht voor de man die achterbleef. Dat hij God's nabijheid zou voelen, ondanks dat hij daar zijn leven niet op bouwt. Dat hij zou gaan schuilen bij God en zich laat troosten door Hem.
Wat heb ik gebeden! Om genezing. En daarna om God's nabijheid en troost voor de vrouw en kinderen die achterbleven. Dat ze zouden blijven schuilen bij God.
Geen directe verhoring van gebeden. Of toch wel? Misschien niet op onze manier en tijd. Hierin zijn God's wegen echt niet te doorgronden. Er blijft maar 1 gebed over: Heer ik begrijp U niet, maar ik vertrouw U wel!

Een schrijnend verschil. Waar leven we eigenlijk voor? Wat is het doel?
"Wenn unser Glaube nicht mehr siegen kann, dann sind wir jenseits von Eden. Wenn jede Hoffnung nur ein Horizont ist, den man niemals erreicht, dann haben wir umsonst gelebt" zingt Nino ergens. Is het allemaal tevergeefs, zinloos, en is elke hoop een horizon die we nooit bereiken? Zijn mensen die vast vertrouwen in een leven na de dood omdat ze geloven in God en Jezus Christus beklagenswaardig? Echt niet! Dat geloof ik niet!

Het eerste vraag en antwoord van een oud belijdenisboek zegt het prachtig:
"Wat is je enige troost, in leven en sterven?
Dat ik met lichaam en ziel, in leven en sterven, het eigendom ben, niet van mijzelf, maar van mijn trouwe Heiland Jezus Christus. Want Hij heeft met zijn kostbaar bloed voor al mijn zonden volkomen betaald en mij uit alle macht van de duivel verlost. Hij bewaart mij zo, dat zonder de wil van mijn hemelse vader geen haar van mijn hoofd kan vallen, ja zelfs zo, dat alles dienen moet tot mijn heil. Daarom geeft Hij mij door zijn Heilige Geest ook zekerheid van het eeuwige leven en maakt Hij mij van harte bereid om voortaan voor Hem te leven."

DsWim schrijft dit erover. (aanrader: lees de hele blog!)
"Wil deze zin in ons leven iets te betekenen hebben, dan moeten we ons heel goed realiseren dat werkelijke troost alleen door een ander gegeven wordt. Dat echte troost altijd de kleur heeft van je laten troosten. Heel deze belijdenis geldt alleen en werkt alleen, als je de troost van je leven vindt in de armen van Jezus zelf. Je kunt je nog zo lang groot houden, werkelijke getroost word je pas op schoot bij Jezus Christus, onze Heer.
Het gaat maar niet om een weten dat je zijn eigendom bent. Het gaat om een werkelijk je laten kopen door Hem. Het gaat maar niet om een weten dat je door Hem bewaard wordt. Het gaat om een werkelijk je laten bewaren door Hem. Het gaat maar niet om een weten over leven voor Hem, maar om een werkelijk je laten bezielen door Hem tot een leven voor Hem.
Wat mijn enige troost in leven en sterven is, is dat ik met al mijn zonden en ellende, met mijn fouten en tekorten, met alles wat ik niet meer goed kan maken of herstellen, alles wat voor altijd kapot of beschadigd is, naar Jezus kan gaan, altijd weer naar Jezus kan gaan, bij Hem kan uithuilen en tot rust komen, en dat Hij zijn arm om mij heen legt en me zegt: rustig maar, Ik heb er al voor geboet, Ik ben er al aan dood gegaan.
Wat mijn enige troost in leven en sterven is, is dat ik bij Jezus terecht kan met mijn angst voor het kwaad, als ik er niet meer uit kom, als ik me bedreigd en geïntimideerd voel door de duivel, als ik bang ben voor mezelf en wat in mij huist, dat ik bij Hem kan schuilen en tot rust kan komen, en dat Hij zijn arm om me heen legt en zegt: kalm maar, Ik ben er al. Tegen jezelf zeggen dat Jezus betaald heeft en dat Hij sterker is dan duivel, dood en wereld, dat troost nog helemaal niet. Het kan hoogstens een eerste stap zijn op weg naar Jezus, op weg naar de troost. Troost vind je bij Hem zelf, en nergens anders. Naar Hem moeten we dus gaan en ons door Hem laten troosten, laten kopen, heel zijn evangelie voor ons laten gelden.
En net zo geldt dat bij dat tweede, dat Hij ons bewaart, beschermt, ja dat Hij zelfs dat grote wonder in ons leven geeft dat ook slechte dingen in dienst genomen worden voor iets goeds voor ons. Als je dat alleen maar tegen jezelf zegt, jezelf er moed mee inpraat, dan blijf je steken in de sfeer van kop op, houd de moed er in. En intussen ben je nog steeds even bang, of nog steeds even verbijsterd, of nog steeds even woedend over wat er gebeurd is of aan het gebeuren is. Het moet ergens goed voor zijn, zeg je dan tegen jezelf, want alles moet dienen tot mijn heil. Maar je ziet er niets van, en je word er ook niet rustig van.
Rustig kun je pas met recht en reden worden als je met al die dingen naar Jezus gaat, bij Hem schuilt en je door Hem laat bewaren. Als je tegen Hem zelf kunt zeggen: houd me vast, want ik ben ontzettend bang, of: houd me vast want ik moet nu even uitrazen. Tot rust komen, ja dat kan soms pas als je eerst met Jezus gevochten hebt als Jakob met die engel, en al je vragen en verwijten bij Hem zelf hebt neergelegd. Jaren kan dat je kosten, maar het zal je bij Jezus zelf werkelijke troost opleveren. In zijn armen zúl je tot rust komen."
 

God is er bij. In leven en sterven. Dat heeft Hij gezegd. Het is een kwestie van: God op Zijn Woord vertrouwen. De verklaring van de naam van God, in het Hebreeuws: JHWH staat in Exodus 3: 1-15. Het is wáár: als je met déze God in zee gaat, heb je een zinvol leven. Maar dan wel 'zinvol' met de betekenis van de Bijbel, bijvoorbeeld in Mattheus 5: 1-12.






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...